Een maand geleden is het alweer dat ik voor het laatst geschreven heb; dat wil zeggen hier geschreven heb. In de tussentijd heb ik me suf geschreven, beroepsmatig dan. En het is nog lang niet klaar. De planning is dat ik op de laatste dag van januari mijn laatste rapport aflever. Wat een lekker vooruitzicht. Maar voor het zover is, is er nog heel wat water door de zee gestroomd.
In die afgelopen maand is er ook al zoveel gebeurd, en dan heb ik het dus niet eens over al die aandacht die het schrijven van die rapporten en de andere werkzaamheden opeisen. Zo zijn we onder andere in die tijd een kleine week in Marrakech geweest, hebben we Sinterklaas gevierd, was er ook nog een familieweekend, zag ik 'alles is liefde' (ja uiteindelijk wel denk ik dan) en ging ik met de oud-OV-ers een dagje naar Antwerpen, waar we overigens na een heel georganiseer vanwege de stakingen van het Belgische spoorwegpersoneel alleen maar natgeregend op zoek waren naar een droog en warm plekje. Zo gaat het trouwens altijd, we hebben zoveel te vertellen aan elkaar dat echt geen oog meer hebben voor waar we zijn; kunst en cultuur is op die dagen niet aan ons besteed. Op andere dagen kan ik daar trouwens wel enorm van genieten. Alles op z'n tijd.
Indrukwekkend was de promotie van M die ik maandag bij de VU in Amsterdam bijwoonde. Wat een kanjer is die meid, 27 jaar en cum laude gepromoveerd op een onderwerp waar ik werkelijk niets van begrijp, heel technisch, heel microbiologisch/genetisch. Knap van die griet hoe ze haar heren en dames opponenten van repliek diende en mooi om te zien hoe diezelfde dames en heren opponenten in de gedachtenwisseling met haar tegelijkertijd straalden en verheugd waren - dat dacht ik tenminste waar te nemen - weer een jonge enthousiaste wetenschapper in hart en nieren in hun midden te kunnen verwelkomen. Mooi ook dat ritueel - tja ik heb nou eenmaal iets met rituelen - bij dat promoveren. Het is een mooie en respectvolle bekrachtiging in tijd en eeuwigheid van wat tot openbaring is gekomen vanuit nieuwsgierigheid, behoefte aan kennis en liefde voor de wetenschap en keihard werken om iets van wat gezien is tot openbaring te laten komen in het laboratorium. Petje af voor haar. En wat heerlijk om haar ouders en zusje zo voloptueus te zien glimmen van trots. Ontroerend mooi.