Kun jij dan geen band verwisselen? vroegen mijn collega's me zeer verbaasd toen ik vertelde hoe ik met een lekke band op de A12 reed, mijn auto naar de vluchtstrook manipuleerde en de Wegenwacht belde. Nee dat kan ik dus niet. Dat heb ik nooit geleerd en dat wil ik ook niet leren. Dat weet ik heel zeker. Ik snap wel dat dat heel geëmancipeerd is en zo als je dat kunt maar op dat gebied wil ik echt graag van ganser harte ongeëmancipeerd zijn en blijven.
Ik heb genoten van de Wegenwachtmeneer die me werkelijk heerlijk van dienst was. Helder en duidelijk vertelde hij me dat ik dicht bij de vangrail moest blijven staan want daar vandaan was het veel te gevaarlijk; hij zou het reservewiel er wel opzetten. Keurig en snel deed hij het. Vervolgens moest er nog lucht in geblazen worden want hij was te zacht geworden in die jaren dat ie niet gebruikt was. "Rijdt u maar heel rustig naar de afslag mevrouw en blijft u maar op de vluchtstrook rijden. Als u aan het eind bent stopt u. Ik rij achter u aan. Daar pomp ik dan de band op. Daar is het wat veiliger om dat te doen." Oh wat is het heerlijk om zonder na te denken gewoon te doen wat iemand je vraagt en dat hij in de tussentijd de dingen netjes voor je regelt. Dat je alleen maar hoeft te wachten tot het klaar is. Ik blijf gewoon lid van de Wegenwacht hoor.

De tijd vliegtniet alleen als ik kijk naar de laatste keer dat ik geschreven heb. Te veel tijd zit er tussen die laatste keer en nu. Tja en zo gaat dat. Het leven zit ook zo vol met zaken en mensen die mijn aandacht krijgen. Dan schiet iets anders er weer bij in. Dat de tijd vliegt en kruipt en je nooit kunt voorspellen wanneer wat precies aan de orde is is toch een wonderlijk fenomeen. Zo zit je intensief te werken en denk je dat je al uren bezig bent, blijkt er net een half uurtje voorbij. En zo maak je mee dat je denkt even bezig geweest te zijn blijken er plots een paar uurtjes verstreken te zijn. Wonderlijk toch die tijd.