Voor je het weet zijn er zomaar 3 maanden voorbij. Het lijkt een open deur en dat is het ook. En tegelijkertijd is het zo waar als de waarheid maar zijn kan. Hoe het dan kan dat dat zomaar gebeurt dat er 3 maanden voorbij gaan, dat vraag je je dan wel af natuurlijk. Nou heel simpel eigenlijk. Door druk te zijn met wat je aandacht vraagt verstrijkt gewoon de tijd. Ja druk was ik. Met mijn werk vooral. En dat duurt nog heel even, een weekje of 3. En dan is het plots een stuk rustiger. Het is in het onderwijs in deze tijd van het jaar nou eenmaal hoogseizoen. Tel daarbij op dat voorafgaand aan de afronding van het studiejaar er nog een paar andere dingen speelden die alle aandacht vroegen, dan is het sommetje gauw gemaakt.
De druk(te) op dit moment brengt me er in elk geval toe dat ik, ter vertier, maar weer eens hier terecht kom. Zo snijdt het mes weer aan twee kanten. Wellicht kan ik dat in de komende tijd wat vaker doen. Ik neem het me voor.