Wat een leuke man is hij toch
Jaaa zeker ook de mijne...die is heel erg leuk. Maar die bedoel ik nu niet. Trouwens over hóé leuk ie is zou ik toch niets kwijt willen zo in het openbaar, behalve natuurlijk wel dát hij leuk is, heeel erg leuk zelfs dus.
Nee.... wie ik bedoel is Herman van Veen. Die hoorde ik vanochtend op de radio. En juist uitgerekend vanochtend had ik veel minder last van files dan menig andere ochtend. Terwijl juist vandaag ik het niet erg had gevonden als ik flink vast had gezeten in het verkeer. Maar goed, al was het kort, het was erg leuk Herman te horen. Ik heb hem altijd een boeiende man gevonden, boeiend om naar te luisteren. Niet persé alleen in wat hij te zeggen heeft maar vooral ook in hóe hij spreekt. Hij heeft zo'n grappige manier van spreken. Zo eigen. Hij spreekt de R bijvoorbeeld zo heel geprononceerd uit. Tja en als rechtgeaarde zuiderlinge valt me dat natuurlijk gelijk op. Knap vind ik het als je dat zo goed kan zoals hij het doet. En dan die zangerige wijze van spreken. Ook dat spreekt me als zuiderlinge erg aan.
Maar .... vanochtend viel hij in mijn ogen toch wel enigszins van z'n voetstuk. Nou ja een stukje dan. Gek eigenlijk. Het was toen hij vertelde dat hij een Vlaamse vrouw heeft. Toen dacht ik ineens te horen hoe zij hem beïnvloed heeft in zijn spraak. Misschien is het niet eens waar maar het werkte wel zo. Het maakte hem plots een stukje minder bijzonder. Hij werd ineens zoveel gewoner. En dat is niet wat ik me voorstel bij iemand die ik bijzonder vind. Heeft hij nota bene gewoon een Vlaamse vrouw, die haar invloed laat gelden. Wat gewoontjes..... Je bent blijkbaar nooit te oud om je illusies kwijt te raken.