Geboeid heb ik in de auto, op weg naar mijn werk, zitten uisteren naar Radio 1 waar een gesprek plaatsvond met Henk en Sander van Hoorn, beiden werkzaam in de journalistiek; Henk bij de Openbare Omroep, onder andere als presentator van het radioprogramma "Met het oog op morgen"; Sander als NOS-correspondent in Israel. En bovenal zijn Henk en Sander vader en zoon, althans dat was voor mij het belangrijkste element waar ik in het luisteren op lette, zo merkte ik gaandeweg.
Gek eigenlijk, ik voel me regelmatig beroerd als ik een gesprek hoor tussen vaders en zonen. Ik raak snel ontroerd als zich iets moois afspeelt tussen vaders en zonen. En met iets moois bedoel ik dan als er echt contact is en je hoort dat ze elkaar verstaan en met elkaar in gesprek zijn en hoe zij dat doen. Bij moeders en dochters heb ik dat minder, misschien omdat ik dat zo goed ken, al die mooie en ontroerende momenten en contacten met mijn dochters. Van de relatie tussen vaders en zonen ken ik dat niet. Over die relatie weet ik zo weinig, ik heb immers geen broers en geen zonen, dus van dichtbij heb ik het nauwelijks meegemaakt. Ja tegenwoordig krijg ik er wel iets van mee als ik kijk naar mijn lief en zijn zoon. Ik raak dan ook zo vaak vertederd als ik die twee zie, en ik vind het helemaal leuk om te zien als er dan ook nog een stel vrienden met zoonlief meekomen om bij pa te eten. Alleen al van de verhalen - als ik er zelf niet bij ben - geniet ik ontzettend.
Mannen, vaders en zonen, doen het zo anders met elkaar dan moeders en dochters. Voor mij een tamelijk onontgonnen wereld. Leuk om daar af en toe eens een kijkje in te mogen nemen.