donderdag 30 augustus 2007

Gesloten huis - gesloten boek
Als liefhebber van luisterboeken - ik vind het werkelijk heerlijk om voorgelezen te worden, liefst in het echt, maar als ik alleen in de auto zit is een voorlezer op CD een best alternatief - kom ik soms echt in een dilemma.
Nu luister ik "Gesloten Huis" van Nicolaas Matsier (pseudoniem van Tjit Reinsma). Nu al bijna 4 CD's lang dreigt het gesloten huis een gesloten boek te worden want echt meeslepend vind ik het niet. De meeste tijd is het werkelijk ronduit saai. Met een precisie en nauwkeurigheid die zo vergaand is dat mijn gedachten zeer regelmatig afdwalen - dat voordeel heeft het dan weer - naar opwekkender oorden, beschrijft hij zijn verleden. Het boek draagt ook als ondertitel "zelfportret met ouders". Als hij op CD 3 de huishoudtips letterlijk beschrijft die hij vindt in het schrift van zijn overleden moeder, of de inhoud van het poetsdoekenmandje nauwkeurig opsomt,is voor mij de maat echt vol. Resoluut bedenk ik dat ik ermee ga stoppen. Ik wil gewoon niet meer naar die man luisteren. Maar tussen de gedachte en de daad gebeurt in dat soort gevallen bij mij altijd erg veel. Ik heb dit luisterboek kado gekregen...dat kun je niet maken met een kado...misschien wordt het toch nog leuk....en vooral speelt daar mijn nieuwsgierigheid op... Zelfs al wordt het niet meer leuk, dan nog ben ik gewoon stiknieuwsgierig..ik wil weten hoe het verder gaat..zou het hem werkelijk lukken om al die CD's vol te praten met diezelfde soort van informatie? etc..etc... Gevolg: ik blijf gewoon luisteren. En ja dan komt er zoals ook met dit boek weer het geval is, vaak toch een omslagpunt of puntje. Het verhaal krijgt een wending waardoor ik toch ineens oprecht geinteresseerd raak en werkelijk benieuwd ben naar wat er verder gaat gebeuren. Tja en uiteindelijk was ik, toen ik dan weer thuisgekomen was en de auto geparkeerd had, blij dat ik was blijven luisteren. Al snap ik toch nog steeds niet waarom Nicolaas Matsier voor dat boek de Mekkaprijs heeft gekregen. Dat houdt in dat het de meestgenoemde titel is op door zo'n 100 vooraanstaande critici opgestelde voorkeurslijsten. Op mijn voorkeurslijst staan echt andere boeken.

Geen opmerkingen: