Je wil toch iets in handen hebben
Al voel ik me een digibeet,ook ik heb een digitale camera en kan mijn computer niet meer missen. En toch...... ten lange leste wil ik toch iets in handen hebben. Zo heb ik vanochtend een bestelling gedaan om een groot aantal foto's op paier af te drukken. Het is uiteindelijk toch echt veel echter om een papieren foto in handen te hebben dan voor mijn scherm zittend naar die prentjes te kijken. Romantiek is het eigenlijk, die plaatjes in mijn handen of ze al bladerend in een fotoboek bekijken waarin ik ze eigenhandig heb ingeplakt. Soms moet de virtuele werkelijkheid gewoon tastbaar worden anders zou ik nog bijna het gevoel krijgen dat het niet echt (gebeurd)is. Vreemd toch eigenlijk. Is dat nou een kenmerk van een digibeet of heeft het toch met romantiek te maken?